Sura 43 Ez-Zuhruf (Ukras), ajet 45 – 56

1. وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَٰنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ

   A pitaj one koje smo prije tebe od Naših poslanika poslali-da li smo Mi naređivali da se, osim Svemilosnog, božanstva obožavaju?

   43:45

2. وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

   Još davno Mi smo poslali Musaa sa znamenjima Našim faraonu i glavešinama njegovim, i on je rekao: "Ja sam, doista, Gospodara svjetova poslanik!"

   43:46

3. فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِآيَاتِنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَضْحَكُونَ

   I pošto im je donio znakove Naše, oni su ih, odjednom, počeli ismijavati.

   43:47

4. وَمَا نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا ۖ وَأَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

   A nismo im pokazivali nijedan znak a da nije veći bio nego prethodni! I patnji smo ih podvrgli, ne bi li se povratili!

   43:48

5. وَقَالُوا يَا أَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ

   A oni su govorili: "O ti, čarobnjače! Moli za nas Gospodara svoga, na temelju tebi datog obećanja, mi ćemo sigurno Pravim putem poći!"

   43:49

6. فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ

   A čim bismo ih nevolje oslobodili, začas bi obavezu prekršili.

   43:50

7. وَنَادَىٰ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَٰذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ

   I faraon obznani narodu svome: "O narode moj", reče on, "zar meni ne pripada vlast u Misiru i ove rijeke koje ispred mene teku - ne vidite li?!"

   43:51

8. أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَٰذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

   Svakako sam ja bolji od ovoga bijednika koji jedva razgovijetno govori!

   43:52

9. فَلَوْلَا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ

   Zašto mu nisu stavljene narukvice od zlata, ili zašto zajedno s njim nisu došli meleci?

   43:53

10. فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

    I on lahkoumnim učini narod svoj, pa mu se pokoriše; oni su, doista, bili narod buntovni.

    43:54

11. فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ

    A kad izazvaše Naš gnjev, Mi ih kaznismo i sve ih potopismo,

    43:55

12. فَجَعَلْنَاهُمْ سَلَفًا وَمَثَلًا لِلْآخِرِينَ

    i učinismo ih primjerom i poukom narodima kasnijim.

    43:56

prijevod: Muhamed Mehanović