Sura 37 Es-Saffat (Redovi), ajet 99 – 109

1. وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ

   "Idem onamo gdje mi je Gospodar moj naredio", reče, "On će mene kuda treba uputiti.

   37:99

2. رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

   Gospodaru moj, daruj mi porod čestit!"

   37:100

3. فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

   I Mi smo ga obradovali dječakom obazrivim.

   37:101

4. فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

   I kad on odraste toliko da mu poče u poslu pomagati, Ibrahim reče: "O sinko moj, u snu sam vidio da treba da te zakoljem, pa šta ti misliš "O oče moj", reče, "onako kako ti se naređuje postupi; vidjet ćeš, ako Bog da, da ću strpljiv biti."

   37:102

5. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   I kad njih dvojica poslušaše, i on ga čelom prema zemlji položi,

   37:103

6. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   Mi ga zovnusmo: "O Ibrahime,

   37:104

7. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   ti si san svoj odlučio obistiniti - a Mi ovako nagrađujemo one koji dobra djela čine."

   37:105

8. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   To je, zaista, bilo očito iskušenje!

   37:106

9. وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

   Kurbanom velikim ga iskupismo,

   37:107

10. وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

    i u naraštajima kasnijim mu spomen sačuvasmo:

    37:108

11. سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

    "Selam neka je Ibrahimu!"

    37:109

prijevod: Muhamed Mehanović